ابراهیم صنوبر پدر صلح ایران: اگر علم انسان عملي به دنبال آن نباشد و هيچ حركتي در راستاي اين دانش صورت نپذيرد آن علم هيچ ارزش و منفعتي نخواهد داشت.

به گزارش نوپیام : ابراهیم صنوبر مدیرعامل موسسه بین المللی سفیران صلح و پدر صلح ایران: اگر علم انسان عملي به دنبال آن نباشد و هيچ حركتي در راستاي اين دانش صورت نپذيرد آن علم هيچ ارزش و منفعتي نخواهد داشت.

در بين مخلوقات عالم هستي انسان موجودي است كه از قدرت تفكر و تعقل برخوردار است و در كارهايش با تكيه بر انديشه و فكر و عقل خود به فعاليت‌هايش جهت مي‌دهد و عملكرد او بر پايه اين قوه ذاتي شكل مي‌گيرد. خطوط تعيين شده توسط دانش و علم او محدوده عمل و فعاليت انسان را ترسيم مي‌كند. نه مي‌توان او را از انديشيدن بازداشت و نه مي‌توان پيوند ميان علم و عمل او را ناديده گرفت. بنابراين حيات بشر آميزه‌اي از علم و عمل است. عدم تناسب بين علم و عمل حيات انسان را بي‌مفهوم و بي‌معني مي‌كند. اگر علم انسان عملي به دنبال آن نباشد و هيچ حركتي در راستاي اين دانش صورت نپذيرد آن علم هيچ ارزش و منفعتي نخواهد داشت و نيز چنانچه عمل انسان بر پايه دانش كسب شده و اندوخته علمي او نباشد، بدون پشتيباني علمي انجام شود و يا بر خلاف علم حاصل شده و جهت منطقي و صحيح نشان داده شده توسط ابزار عقل و انديشه باشد، به هدف مطلوب و معقول منتج نخواهد شد و در صورت رويداد هر كدام از اين دو حيات درخور شان انسان و هدف و مقصود برازنده او به دست نمي‌آيد. پس يك پيوند اساسي بين علم و عمل برقرار است و اگر پايه‌هاي حيات انسان بر اين طريق استوار شود و اين پيوند مستحكم‌تر شود اثر آن، زندگي ارزشمند و پر حاصلي است كه چون شالوده‌اي وزين و اصولي دارد به منزلگاه مطلوب خواهد رسيد.

قرآن كريم گاهي با تشويق آدمي به علم محكم او را به استحكام پيوند ميان اين دو فرامي‌خواند و گاه نيز جهل و بيكاري و تن‌پروري و گسيختگي علم از عمل را نكوهش مي‌كند. انسان بايد با آموختن دانش و انجام كارهاي صالح و نيز با تحكيم پيوند ميان دانش و كوشش، خويشتن و جامعه را از چنگال نيستي و جهل و تنبلي برهاند تا به حيات معقول و مسئول بار يابد.
پيوند دانش و كوشش بشر اين گونه است كه همه كوشش‌هاي او به رهبري دانش و انديشه اوست ولي همه دانش‌هاي او به شكل مستقيم زمينه تلاش او را فراهم نمي‌كند زيرا برخي از دانش‌هاي بشر جنبه علمي و نظري محض دارد و با كردار او رابطه مستقيم ندارد. از اين رو هيچ گونه اثر مستقيمي در كوشش‌هاي او نمي‌گذارد. بر خلاف برخي ديگر از دانش‌هاي كه به شكل مستقيم موجب كوشش انسان است و نيز آن را تنظيم مي‌كند بنابراين گستره نفوذ علم از قلمرو عمل بيش‌تر است و عمل را به اوج مقام علم راهي نيست.

به هر جهت بهره‌مندي از انديشه برهاني و نيز پيروي انگيزه از آن موجب مي‌شود كه انسان بر همه كارهايش توفيق يابد و نبود هر يك رسيدن به هدف را ناممكن مي‌كند. چنانكه انساني كه كفه ترازوي ناآگاهي و جهل او بر دانش و آگاهي او سنگيني مي‌كند و از عنصر دانش در وجود خود بي‌بهره يا كم‌بهره است و از علم و حقيقت به دور است و نيز انساني كه مباني اوليه علم و آگاهي را در وجود خود پرورش داده است و به مراتبي از دانايي رسيده است ولي انگيزه عملي در وجود او از ميان رفته است و هيچ تلاشي براي نتيجه بخشي علم خود نمي‌كند هر دو به مقصود خود نمي‌رسند.

پس جهت درست حيات عالي انساني بارور كردن انديشه علمي انسان و در پي آن استفاده منطقي و كاربردي از اين علم در قالب‌هاي مختلف زندگي و فعاليت‌هاي اوست.

ابراهیم صنوبر
مدیرعامل و رئیس هیئت مدیره
موسسه بین المللی سفیران صلح

 

پست های پیشنهاد شده

هنوز نظری ثبت نشده،نظر خود را ثبت کنید!


افزودن نظر

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

ده + 19 =